Deze IWC van c. 1950 belichaamt de naoorlogse benadering van het merk voor herenhorloges — ingetogen, precies geproportioneerd en gebouwd om te blijven bestaan in plaats van op het eerste gezicht te imponeren. De verzilverde wijzerplaat, met toegepaste baton-indexen en dauphine-wijzers, toont niets meer dan het essentiële: de IWC-signatuur, een discrete minutenschaal en twee wijzers om de tijd af te lezen. Gehuisvest in 18-karaats geelgoud, draait het waarschijnlijk op het kaliber 89, een uurwerk dat binnen IWC's eigen geschiedenis zo hoog werd aangeschreven dat varianten ervan meer dan twee decennia na de introductie in 1946 in productie bleven. Dit is een horloge dat aandachtig kijken beloont in plaats van het af te dwingen — het stille zelfvertrouwen van een manufacture die nooit hoefde te overtuigen met uiterlijk vertoon.
Het horloge wordt geleverd met alle items die op de foto's te zien zijn.